عشق جاویدان من ایران من

ای ز تو هستی گرفته ریشه ام

                    نیست جز اندیشه ات اندیشه ام

آرشی داری به تیر انداختن

                    دست بهرامی به شیر انداختن

کاوه آهنگری ضحاک کش

                   پتک دشمن افکنی ناپاک کش

رخشی و رستم بر او پا در رکاب

                  تا نبیند دشمنت هرگز به خواب

مرزداران دلیرت جان به کف

                 سرفرازان سپاهت صف به صف

خون به دل کردند دشت و نهر را

                باز گرداندند خرمشهر را

ای وطن ای مادر ایران من

               مادر اجداد و فرزندان من

خانه من بانه من توس من

               هر وجب از خاک تو ناموس من

ای دریغ از تو که ویران بینمت

               بیشه را خالی ز شیران بینمت

خاک تو گر نیست جان من مباد

              زنده در این بوم و بر یک تن مباد...