"روی خـــط عاشــقی"
"و لاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون"
بسم رب الشهـــــدا
مجموعه صوتی میکس شده روایتگری مناطق عملیاتی جنوب با روایتگری حاج حسین یکتا و راویان بزرگوار دیگر،
ویژه راهیان نور
انشاالله امسال هممون راهی سرزمین نور شویم...
+++ دعاکنید امسالم قسمتم شه...یه سری حساب کتابا هست بایداونجا بادلم صاف کنم...
التماس دعا
دانلود : من یه نوکر در به درم...
+++دلتنگ که شوی...هرچیزی که در دنیا باشد تورا یاد معشوقت و دل تنگت می اندازد...
دلتنگتم آقـــا...دلتنگ...
+++ یه وقتایی مثل الان که دلم خیلی هوای حرمت رو میکنه،
یه وقتایی مثل الان که بدجوری با بی سعادتی خودم درگیر
میشم...این مداحی حالمو خوب میکنه...
+++بی سر و سامان تو ام یاحسین...
بسم رب الشهــدا
"جهت دانلود روی مداحی مورد نظر کلیک بفرمایید"
بعد از شهدا چه کردیم شرمنده نباشیم
یاد ایامی که اندر دل نوایی داشتیم
ماییم و جنوب ایران و مزار شهدا
زنده کردن نام شهیدان کمتر از شهادت نیست
گرفته بال و پر من کنار مزار شهیدان
سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم
با بسم رب الشهدا دفتر دل وا میکنم
یه چیزایی تو این دنیا هست که هیچ وقت تکراری نمیشن...همیشه تازه اند...
همیشه بکر اند...تک اند..
یه چیزایی هست که هزار بارم ببینی بازم برای بار هزار و یکم هنوز قشنگن...
یه چیزایی هست هرچقدرم بشنوی خسته نمیشی...
یه چیزایی تاهمیشه هستن.. به همون تر و تازگی روز اول که دیدی یا شنیدی...
نمیدونم تونستم منظورم رو بهتون برسونم یانه؟!
اما من خیلی اینطوری میشم...
اینکه از یه چیزی سیر نمیشم...
حالا یا یه مکان خاصیه یا یه صوت یا هرچی که هیچوقت خسته کننده نمیشه برام
مثل این روایتگری آقای مهدوی بیات تو طلائیه سال۸۷
خیلی گوش دادم...حفظم...
اما هنوزم تازگی بار اول رو داره که شنیدم.نمیدونم چرا؟
شاید این حال منه..شاید بعضی ها این حس رو به چیزای دیگه یاشنیدنی های
دیگه دارن...
قدیمیه...مطمئنا خیلی ازهمسنگری های خوبم گوش داده اند
اما لینک دانلودش رو گذاشتم اگه دوست داشتید دانلود کنید.
«««««»»»»»
روایت گری آقای مهدوی بیات از شهدای دفاع مقدس/طلائیـــــــــــــــــه
مداحی مهدی سلحشور باموضوع شهدا
این مداحی روخیلی دوست دارم...
:
گر تو نمی پسندی تغیر ده قضارا...
------------------------
در مسلک ما معنی پرواز چنین است:
با بال شکسته به هوای تو پریدن....
----------------------
آسمان فرصت پرواز بلند است ولی
قصه اینجاست چه اندازه کبوتر باشی...
---------------------
تا یار که راخواهد و میلش به که باشد..
---------------------
حواسمون هست یانه؟
اگر "شهید"نشویم،باید"بمیریم"
---------------------
ديدم آيینهاي چون لباسخاكيها
همان قبيله كه بودند اهل پاكيها
به عشق زنده شدن، «عند ربِّهم» بودن
شده ست حاصل آنها ز سينه چاكيها
دليل غربتشان، اهلِ خاك بودنِ ماست
نه بي مزار شدن، نه بي پلاكيها
به آسمان كه رسيدند رو به ما گفتند:
زمين چقدر حقير است، آي خاكيها!
---------------------
بسم رب الشهدا
«بيا عاشقي را رعايت كنيم
ز ياران عاشق،حكايت كنيم»
از آنان كه بوي خدا ميدهند
به دنياي ما كربلا ميدهند
از آنان كه در جبهه عاشق شدند
و با يك تبسم،شقايق شدند
ز مردان سرخي كه نوراني اند
سحر صورت و ماه پيشاني اند
از آنان كه از تيره آتشند
به دور زمين،خط خون مي كشند
از آنان كه با عافيت دشمنند
«و تير از پي امر حق ميزنند»
از آن سينه سرخان كه پرپر شدند
به بوي بهشت،معطر شدند
بيا ياد گلهاي پرپر كنيم
حديث جنون را،مكرر كنيم
بيا سينه چاك شهيدان شويم
صميمانه،خاك شهيدان شويم
بيا تا بچينيم يك زخم ناب
ز پيشاني غيرت آفتاب
بيا تا بگوييم«غيرت» كه بود
«بروجردي»و«حاج همت» كه بود
بيا همچو «منصور» عارف شويم
شبي مست از «حسن يوسف»شويم
بگوييم از «يوسف»،آن حق سرشت
علمدار سبز سپاه بهشت
از آن يوسف عشق،آن نازنين
كه پر بود از لحظه هاي يقين
از آن يار عاشق،ز شيخ شهيد
از آن عارف حق،بشير اميد
ز مردي كه نامش«محلاتي» ست
دلش نيمه شب،بي صدا مي شكست
از آن شيخ نوراني و اهل درد
از آن جبهه مرد صلابت نبرد
ز گردان «اشتر» و «شهبازي» اش
ز «ناهيدي» و شور سربازي اش
تو ميداني آيا «زماني» كه بود؟
«چراغي» و يا «قهرماني» كه بود؟
تو ميداني آيا «كريمي» كه بود؟
و با عشق،يار صميمي كه بود؟
تو با «قجهاي» همسفر بودهاي؟
ز همسنگران خطر بودهاي؟
تو در جبهه «فتح المبين» ديدهاي؟
خدا را شبي،روي مين ديدهاي؟
تو در جبهه «نصر» جنگيدهاي؟
تو با رمز «والعصر»،جنگيدهاي؟
چه ميداني از «باقري» ها،تو هيچ!
ز «كلهر»،بگو جان مولا،توهيچ!
نماندي تو يك فصل در جبهه،آه!
برو توبه كن،اي دل روسياه!
نخواندي تو از جبهه يك فصل،خون
نگشتي تو از جامه تن برون
نميداني از عشق و غيرت،تو هيچ
دل خويش را در تغافل تو هيچ
بيا هشت فصل جنون،گريه كن
بيا زير باران خون،گريه كن
چه گلهاي سرخي كه پرپر شدند!
چه مردان سبزي،كبوتر شدند!
پس از لاله،فصل غريبانهاي ست
بر اين فصل بي لاله،بايد گريست
پس از لاله،فصل بداقبالي است
و جاي شهيدان ما،خالي است
چه غافل!چه غافل!چه ما غافليم!
اسير زمينيم و پا در گليم
در اين خانه با بوي نان دل خوشيم
بر طين خاك بي آسمان،دل خوشيم
چو پاييز،زرديم و بي برگ و بار
همآغوش مرداب و حسرت تبار
بيا روز شد،شب نشيني بس است
حرام است شب،تا كه خورشيد هست
بيا درد خود را مداوا كنيم
ز بوي تغافل،تبري كنيم
بيا تا بخوانيم،اين فصل را
بيا تا بمانيم،در جبهه ها
به بوي شهادت، شكوفا شويم
بيا حافظ نام گلها شويم
شهيدانمان را زيارت كنيم
به آلاله،عرض ارادت كنيم
«كه سخت است خاموشي لاله ها
دريغ از فراموشي لاله ها»
پس از جنگ،تكليف ما روشن است
دل لاله ها را،نبايد شكست
نبايد كه با «عافيت» داد،دست
و اين جاده ها تا خدا روشن است
"همسنگران"
مطالب اخير
برچسبها: